Η μπαλάντα των γερασμένων εραστών


                                           (σπουδή στον ΦΓΛ) 


Γλάρος στα κύματα είναι η αγάπη μου
λούζει η θάλασσα τ' άσπρα μαλλιά της
κύκνος που πάλλεται μοιάζει στο σύθαμπο
ρόδο που σβήνεται μοιάζει η θωριά της.

Ήμασταν άγγελοι, ήμασταν έρωτες
χείλη που δίψαγαν μες στο λιοπύρι
γέλια που έφυγαν, λόγια που χάθηκαν
μύρα της άνοιξης, τρέλες του Απρίλη.

Μύριες οι θύμισες όλες γλυκόηχες
γέρνουν κι αφήνονται μες στ' άγγιγμά μας
χρόνια που πέρασαν, μέρες που κέντησαν
μνήμης χελίδονα μες στα όνειρα μας.

Ήμασταν φοίνικες, είμαστε οι στάχτες τους
πλέρια η αγάπη μας καίει τα κορμιά μας
τώρα τα σώματα που 'γιναν σύννεφα
φτάνει ένα βλέμμα μας, ξέρει η καρδιά μας.

Γλάρος στα κύματα είναι η αγάπη μου
φως του απόβραδου π' όλο αργοσβήνει
ξάρτι που ανοίγεται δώρο στον άνεμο,
φαίνεται χάνεται κι όλο μ' αφήνει.

  
                                                                   [Βερολίνο, Απρίλης του '13]