Τραγούδι 5



Ξέρω κάτι τόπους,
που τα αυτοκίνητα παρκάρουν τους ανθρώπους,
τα καυσαέρια ριζώνουν μες στα μάτια
και οι ψυχές κομμάτια

και οι ψυχές κομμάτια.

Ξέρω κάτι τόπους,
δίχως χαμόγελο, δίχως καρδιά και δίχως τρόπους,
κεί που οι άνθρωποι ξεσκίζουν την καρδιά σου
και ούτε γειά σου

και ούτε γειά σου.

Ξέρω κάτι ανθρώπους,
σ' αυτούς τους έρημους κι ανήλιαγους πια τόπους,
που αναστενάζουνε και πίνουνε την πίκρα
για καληνύχτα

για καληνύχτα.

                               [Σείριος, Αύγουστος 2007]