Χρονογράφημα


Αργά, μεθοδικά, αστείρευτα.

Σαν κάποιο μακρόσυρτο τραγούδι
που με ήχους φαντάσματα
αναπλάθει
λέξεις κι ονείρατα,
χαρές και λύπες.

Που στα χείλη του καπετάνιου της τράτας
αργοσαλεύει
σαν βαριά κίνηση του πεύκου
στην απαλή χιονόπτωση.

Αγορασμένοι έρωτες,
θλιβερές της γειτονιάς
κινηματογραφικές αίθουσες.
Προβολές πάνω στον ήλιο.

Απαγορευμένα θεάματα.
Η ιστορία αυτών που γέλασαν
όταν η μοίρα υπόγεια
κρυφόφτιαχνε το κλάμα.
 
                               [Καβάλα, 1982 - 1987]